سؤال و داده ها
سه شیوه آموزشی مستقل با امتیاز رتبه ای مشارکت مقایسه می شوند. هر گروه ۱۰ نفر دارد و هیچ فردی در بیش از یک گروه نیست.
| گروه | مقادیر |
|---|---|
| روش الف | 2,3,3,4,2,3,4,2,3,4 |
| روش ب | 4,5,4,5,6,4,5,6,5,4 |
| روش ج | 6,7,6,8,7,6,7,8,7,6 |
منطق آزمون
کروسکال–والیس آزمون کلی بر پایه رتبه هاست. فرض استقلال مشاهده ها همچنان ضروری است. برای تفسیر تفاوت مکان گروه ها، شکل توزیع ها نیز باید تقریباً قابل مقایسه باشد؛ نمودار جعبه ای را کنار آزمون ببینید.
نتیجه کلی و اندازه اثر
نتیجه آزمون H(2)=23.97, p<.001 است. اندازه اثر اپسیلون مربعی با فرمول ε²=(H-k+1)/(N-k) برابر ۰٫۸۱ شد. این عدد در داده آموزشی نشان می دهد رتبه عضویت گروه بخش بزرگی از تغییر رتبه پیامد را همراهی می کند.
پس آزمون زوجی
پس از نتیجه کلی، سه مقایسه من–ویتنی انجام شد. مقادیر خام برای الف–ب، الف–ج و ب–ج به ترتیب کمتر از ۰٫۰۰۱ بودند و هر سه پس از تصحیح هولم معنادار ماندند. گزارش پس آزمون بدون تصحیح چندگانگی، احتمال خطای نوع اول را افزایش می دهد.
جمله پیشنهادی فصل چهار
توزیع رتبه های مشارکت در سه روش آموزشی متفاوت بود، H(2)=23.97, p<.001, ε²=.81. مقایسه های زوجی من–ویتنی با تصحیح هولم نشان داد هر سه زوج گروه تفاوت معنادار داشتند.
محدودیت
آزمون کلی فقط وجود دست کم یک تفاوت را نشان می دهد و محل تفاوت را مشخص نمی کند. جهت و ماهیت تفاوت ها را از میانه ها، نمودار و پس آزمون های اصلاح شده استخراج کنید.
ابزار و مسیر مرتبط
برای بازتولید یا کنترل این مثال می توانید از محاسبه گر کروسکال–والیس استفاده کنید. مجموعه مثال های مشابه در مطالعات موردی پژوهشی قرار دارد و برای منطق انتخاب و گزارش تحلیل نیز انجام فصل چهارم پایان نامه را ببینید.